CHRZEST
    Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i brama otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwolenia od grzechu i odrodzenia jako synowie Boży, stajemy się członkami Kościoła Chrystusowego, oraz zostajemy włączeni do Kościoła i stajemy się uczestnikami jego posłania. Sakrament ten nazwany jest chrztem, ze względu na główny obrzęd, przez który jest wypełniany: chrzcić oznacza: „zanurzyć”, „pogrążyć”. „Zanurzenie” w wodzie jest symbolem pogrzebania w śmierci Chrystusa, z której powstaje przez Zmartwychwstanie z Nim jako „nowe stworzenie”.

Sakrament chrztu jest z reguły udzielany w naszym kościele w 3 niedzielę miesiąca o godz. 1030 oraz w drugi Dzień Świąt – Poniedziałek Wielkanocny.

Dziecko powinno być ochrzczone w parafii jego rodziców (w uzasadnionych przypadkach za wiedzą proboszcza w innej parafii). Udzielenie chrztu powinno nastąpić w pierwszych tygodniach po narodzeniu dziecka. Przy wyborze imienia dziecka rodzice powinni kierować się tym by wybrane imię było zgodne z duchem chrześcijańskim (jest to patron dziecka) a nie kierować się trendami mody w danym czasie.
Rodzice dziecka wybierają ojca i matkę chrzestną. Rodzicami chrzestnymi mogą być osoby, które:
  • ukończyły 16 rok życia
  • przyjęły sakrament bierzmowania
  • są wierzące i systematycznie praktykujące
  • są w stanie wolnym bądź żyją w związku sakramentalnym
     
Rodzicami chrzestnymi nie mogą być:
  • rodzice dziecka przyjmującego chrzest
  • osoby niewierzące czy innej wiary
  • niepraktykujące (nie żyjące według przykazań Bożych i Kościelnych)
  • żyjące tylko w związku cywilnym lub bez żadnego ślubu
  • nie bierzmowane i nie posiadające świadectwa z katechizacji
  • prowadzące gorszący tryb życia
chrzccielnica
     
Rodzice dziecka, najpóźniej tydzień przed chrztem zgłaszają dziecko do chrztu w kancelarii parafialnej. Zgłaszając dziecko należy przedstawić:
  • akt urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego
  • Świadectwo ślubu kościelnego rodziców dziecka, jeśli ślub był udzielany w innej parafii – jeśli nie maja ślubu rodzice mają dać wiarygodne zapewnienie, iż będą wychowywać dziecko w wierze katolickiej.
  • Zaświadczenia od rodziców chrzestnych z ich parafii zamieszkania, że są katolikami praktykującymi i mogą pełnić godność ojca i matki chrzestnej.
W dniu chrztu należy: przyjść do kościoła 10 minut przed ceremonią i w zakrystii dopełnić ostatecznych formalności. Przynieść ze sobą świece chrzcielną i białą szatę. Podczas ceremonii chrztu wszyscy (rodzice i chrzestni) powinni przystąpić do Komunii świętej czyli powinni być w stanie Łaski Uświęcającej (po spowiedzi).

Wszelkie inne informacje i wiadomości można uzyskać w kancelarii parafialnej.
Powrót do spisu


BIERZMOWANIE
„jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ociec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy w nim przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14,23-26)

    Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia Chrześcijańskiego”. Przyjęcie tego sakramentu konieczne jako dopełnienie łaski Chrztu. Przez sakrament bierzmowania (ochrzczony) jeszcze ściślej wiąże się z kościołem, otrzymuje szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązany jest jako świadek Chrystusa do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej.
Sakrament bierzmowania udzielany jest młodzieży w naszej parafii na zakończenie szkoły ponadpodstawowej (gimnazjum) lub w klasie pierwszej szkoły ponadgimnazjalnej. Przygotowanie do przyjęcia tego sakramentu odbywa się zasadniczo w parafii zamieszkania kandydata do bierzmowania i trwa przez 3 lata gimnazjum i obejmują formację i przygotowanie tej uroczystości (poza katechezą w szkole).
Sakrament ten może przyjąć osoba, która:
  • złoży prośbę o udzielenie sakramentu
  • regularnie uczestniczyła w spotkaniach formacyjnych
  • przedstawi odpis aktu chrztu św.
  • przedstawi zaświadczenie o uczęszczaniu na katechezę.
Przyjmując sakrament bierzmowania trzeba być w stanie łaski. Trzeba wcześniej przystąpić do sakramentu pokuty. Przy bierzmowaniu podobnie jak przy chrzcie, kandydaci powinni poszukiwać pomocy duchowej, wybierając sobie świadka bierzmowania. Zaleca się, żeby był nim ktoś z rodziców chrzestnych. Prawo kościelne wymaga, aby świadek bierzmowania spełniał następujące warunki:
  • miał ukończony 16 rok życia
  • sam przyjął sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, eucharystia, bierzmowanie)
  • prowadził życie chrześcijańskie zgodnie z wiarą
  • może być to nawet ojciec lub matka bierzmowanego
Czas udzielenia tego sakramentu w parafii uzgadnia się z Ks. Biskupem
Powrót do spisu


EUCHARYSTIA
„Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moja pije, trwa we Mnie a Ja w nim. Jak mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest Chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6, 55-58)
    Sakrament Eucharystii Pan Jezus ustanowił w czasie Ostatniej Wieczerzy w Wieczerniku słowami: „Bierzcie i jedzcie to jest Ciało moje, bierzcie i pijcie to jest kielich Krwi mojej”. Komunia święta jest to przyjmowanie Ciała i Krwi Chrystusa pod postaciami Chleba i Wina. Aby przyjąć Komunię św. trzeba przygotować duszę mi ciało.
  • dusza czysta - wolna od grzechu ciężkiego (w Łasce Uświęcającej)
  • ciało: post eucharystyczny: godzinę przed Komunią nie spożywać pokarmu
Komunia święta pogłębia nasze zjednoczenie z Chrystusem.
W naszej parafii pełnią posługę Nadzwyczajni Szafarze Komunii św., którzy jeśli jest taka potrzeba pomagają udzielać Komunii świętej wiernym, ale przede wszystkim zanoszą Komunię św. chorym do ich domów.
Nadzwyczajni Szafarze Komunii św.:
  • Smoleń Stanisław
  • Matoga Krzysztof
Przygotowanie dzieci do przyjęcia Pierwszej Komunii świętej odbywa się w naszej parafii w ramach katechezy szkolnej. Rozpoczyna się już w klasie „0” i trwa przez 3 lata. Do komunii dzieci przystępują w klasie II. (tak naprawdę to rodzice przygotowują dziecko do przyjęcia tego sakramentu już od początku (narodzenia) poprzez wspólna modlitwę, udział w życiu liturgicznym parafii).
Katechezę dopełniają nabożeństwa liturgiczne związane z przekazaniem dzieciom podstawowych znaków pobożności chrześcijańskiej: różańca, medalika, książeczki do modlenia. Terminy tych nabożeństw są przekazywane dziecin na katechezie i w ogłoszeniach parafialnych. Dzieci, które zostały ochrzczone w innej parafii mają dostarczyć świadectwo chrztu świętego.
Termin Komunii św. w naszej parafii jest podawany odpowiednio wcześniej i najczęściej jest on w okolicy uroczystości BOŻEGO CIAŁA i Odpustu Parafialnego.
Powrót do spisu


POKUTA
„Weźmiecie Ducha Świętego, którym odpuścicie grzechy są im odpuszczone a którym zatrzymacie są im zatrzymane” (J 20, 19-23)
    Spowiedź jest to wyznanie grzechów przed kapłanem dla otrzymania rozgrzeszenia. Aby spowiedź była dobra trzeba wypełnić warunki. Są nimi:
  • Rachunek sumienia
  • Żal za grzechy
  • Mocne postanowienie poprawy
  • Szczera spowiedź
  • Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
Chrystus ustanowił sakrament pokuty dla wszystkich grzeszników w Kościele. Sakrament pokuty daje nam nową możliwość nawrócenia się i odzyskania łaski usprawiedliwienia.
pojednanie
Sakrament Pokuty nazywa się:
  • Sakramentem nawrócenia, ponieważ uzewnętrznia się w sposób sakramentalny wezwanie Jezusa do nawrócenia, drogę powrotu do Ojca, od którego człowiek oddalił się przez grzech
  • Sakramentem pokuty, ponieważ ukazuje osobistą i eklezjalną drogę nawrócenia, skruchy i zadośćuczynienia ze strony grzesznego chrześcijanina
  • Sakramentem spowiedzi, ponieważ oskarżenie – spowiedź z grzechów przed kapłanem jest istotnym elementem tego sakramentu.
  • Sakramentem przebaczenia, ponieważ przez sakramentalne rozgrzeszenie wypowiedziane słowami kapłana, Bóg udziela penitentowi „przebaczenia i pokoju”
  • Sakramentem pojednania, ponieważ udziela grzesznikowi miłości Boga przynoszącej pojednanie: „Pojednajcie się z Bogiem” (2Kor 5,20)
Sakrament pojednania w naszym kościele:
  • dni powszednie, niedziele i święta – 15 minut przed Mszą św.
  • pierwszy piątek – 1 godzinę przed Mszą św.
  • przed świętami Bożego Narodzenia z udziałem innych księży
  • w czasie wielkopostnych rekolekcji parafialnych – cały dzień z udziałem innych księży
w innym czasie informacja podawana jest w ogłoszeniach parafialnych.
Powrót do spisu


NAMASZCZENIE CHORYCH
„Choruje kto wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła aby się modlili nad nim i namaścili go w olejem w Imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzech będą mu odpuszczone” (Jk 5,14-15)
    Kościół wierzy i wyznaje, że wśród siedmiu sakramentów istnieje jeden specjalne przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą – jest nim namaszczenie chorych. Ten sakrament nie jest przeznaczony tylko dla tych, którzy znajdują się utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby, jakiejś ciężkiej operacji czy starości.
Udzielenie sakramentu chorych nie ma na celu – jak się nieraz sądzi – wyłączne przygotowanie człowieka na śmierć, lecz również umocnienie go w jego cierpieniach. „Człowiek niebezpiecznie chory potrzebuje szczególnej łaski Bożej, aby pod wpływem lęku nie upadł na duchu i podlegając pokusom nie zachwiał się w wierze, dlatego Chrystus w sakramencie namaszczenia daje swoim wiernym potężną moc i obronę. Sakrament ten udziela choremu łaski Ducha Świętego, która pomaga całemu człowiekowi do zbawienia, a mianowicie umacnia ufność w Bogu, uzbraja przeciwko pokusom szatana i trwodze śmierci. Dzięki tej pomocy chory może nie tylko znosić dolegliwości choroby, ale także je przezwyciężać i odzyskać zdrowie, jeśli to jest pożyteczne dla zbawienia jego duszy. Jeśli jest to potrzebne, namaszczenie odpuszcza grzechy i staje się dopełnieniem chrześcijańskiej pokuty”
Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się słabość.
Chorych z posługą sakramentalną odwiedzamy w każdy pierwszy piątek miesiąca oraz przed Świętami Bożego Narodzenia i w czasie rekolekcji wielkopostnych (po wcześniejszym zgłoszeniu). W nagłych przypadkach o każe porze dnia i nocy.
W domu chorego należy na stole nakrytym biały obrusem przygotować:
  • krzyż
  • świece
  • kropidło z wodą święcona
  • szklankę wody
  • talerzyk z watą
PROSIMY nie czekać na ostatnią chwilę z wezwaniem kapłana do chorego. Nie ma sakramentów dla zmarłych. Sakramenty są dla ludzi żywych.
Powrót do spisu


KAPŁAŃSTWO
    Dwa sakramenty: święcenia (kapłaństwo) i małżeństwo są nastawione na zbawienie innych ludzi. Przez służbę innym przyczyniają się także do zabawienia osobistego. Przyjmujący sakrament święceń zostają konsekrowani, by w imię Chrystusa „Karmili Kościół słowem i łaską Bożą”.
Kapłaństwo ma charakter służebny i jest całkowicie skierowane ku Chrystusowi i ludziom. Zależy całkowicie od Chrystusa i Jego jedynego kapłaństwa; zostało ustanowione dla ludzi i dla wspólnoty Kościoła. Sakrament święceń przekazuje świętą władzę, która jest jedynie władzą Chrystusa. Wykonywanie tej władzy powinno więc stosować się do wzoru Chrystusa, który z miłości uczynił się ostatnim i stał się sługą wszystkich.
Sakrament święceń udzielany jest przez włożenie rąk, któremu towarzyszy uroczysta modlitwa konsekracyjna. Prosi się w niej Boga by otrzymującemu święcenia udzielił łask Ducha Świętego, potrzebnych do jego posługi. Święcenia wyciskają charakter sakramentalny.
Kościół udziela sakramentu święceń tylko mężczyznom ochrzczonym, których zdolności do wykonywania posługi kapłańskiej zostały starannie rozeznane. Odpowiedzialność i prawo dopuszczenia kogoś do przyjęcia sakramentu święceń przysługuje władzy kościelnej.
Jak dotąd z naszej parafii wyszło sześciu kapłanów:
  • † Ks. Józef Cyrek SJ męczennik II wojny światowej (proces beatyfikacyjny zbliża się ku końcowi)
  • † Ks. Korneliusz Grabek – Salwatorianin
  • O. Bogusław Zabłocki – Bernardyn
  • Ks. Jacek Budzoń
  • Ks. Piotr Grochowiecki
  • Ks. Józef Figiel
  • Prośmy Pana o dobre i święte powołania kapłańskie z naszej wspólnoty parafialnej
    Powrót do spisu


    MAŁŻEŃSTWO
    „Na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego: opuści człowiek Ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela” (Mk 10, 6-9)
        Przymierze małżeńskie przez, które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
    Węzeł małżeński został ustanowiony przez samego Boga, tak że zawarte i dopełnione małżeństwo osób ochrzczonych, nie może być nigdy rozwiązane.
    W sprawach zawarcia sakramentu małżeństwa narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu w celu spisania protokołu (datę można ustalić wcześniej rezerwując termin).
    Narzeczeni pragnący zawrzeć małżeństwo zgłaszają się do kancelarii parafialnej narzeczonego lub narzeczonej
    ślub
    Do spisania protokołu przedślubnego potrzebne są:
    • dowody osobiste mających zawrzeć związek małżeński
    • aktualne metryki chrztu (data wystawienia nie później niż 6 miesięcy)
    • świadectwo bierzmowania
    • ostatnie świadectwo z religii lub indeks
    • zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie przedmałżeńskiej i poradni rodzinnej (musi być dostarczone przed ślubem)
    • Dokumenty z Urzędu Stanu cywilnego do ślubu konkordatowego lub akt zawarcia związku cywilnego w USC
    • Nowożeńcy z poza parafii winni dostarczyć licencję na udzielenie ślubu lub zgodę (prośbę) na spisanie protokołu poza rodzimą parafia
    • Wdowcy winni dostarczyć akt zgonu współmałżonka
    Dwa tygodnie przed ślubem narzeczeni zgłaszają się u P. Kościelnego i P. Organistki w celu załatwienia formalności. W dniu ślubu, 10 minut przed godziną zawarcia małżeństwa świadkowie zgłaszają się do zakrystii w celu:
    • złożenia podpisu na dokumentach
    • przekazania P. Kościelnemu obrączek
    • dostarczają zaświadczenia o odbytej spowiedzi narzeczonych.
    Filmowanie i robienie zdjęć podczas uroczystości ślubnej podlega przepisom liturgicznym i musi być wcześniej uzgodnione z duszpasterzem. Również kwestia dekoracji kościoła musi być uzgodniona z proboszczem lub dekoratorką parafialną (P. Renata Bizoń).
    Zaleca się nie zaśmiecanie obejścia Kościoła ryżem czy też cukierkami (to jakiś nie zrozumiały zwyczaj).
    Powrót do spisu